برای افزودن متن مورد نظرتان اینجا کلیک کنید

مقدمه

امروزه به دلیل اهمیت انرژی های نو، ساخت موادی که توانایی تولید انرژی الکتریکی از منابع طبیعی را داشته باشد از اهمیت بسزایی برخوردار است. یکی از این منابع طبیعی نور خورشید است که با استفاده از سلول های فتوولتاییک به انرژی الکتریکی تبدیل می شود. لذا در سال های اخیر، مواد حساس به نور که در این سلول ها به کارمی روند، موضوع تحقیقات بسیاری را به خود اختصاص داده اند. سلول های خورشیدی اولیه بر پایه مواد نیمه رسانا شکل گرفتند، اما با گذشت زمان و به وجود آمدن نیازهای جدید، محققان به سمت طراحی سلول های خورشیدی نوین متمایل شده اند. یافته ها نشان داد که مواد پلیمری نیمه هادی توانایی جذب انرژی نورانی خورشید و تبدیل آن به الکتریسیته را دارا هستند و از طرف دیگر مزایایی چون انعطاف پذیری و قابلیت ساخت در ابعاد بزرگ را دارند، همچنین نسبت به سلول های خورشیدی سیلیکونی ارزانتر هستند که این امر سبب می شود بازدهی کمتر این سلول ها قابل اغماض باشد. مسئله اصلی در انواع مختلف سلو ل های خورشیدی، مسئله بازدهی است. بیش از یک دهه است که محققان در حال تحقیق روی افزایش بازده سلول های خورشیدی پلیمری هستند. دانشمندان همزمان با بهبود بازدهی، سعی در افزایش طول عمر و انعطاف پذیری این سلول های خورشیدی دارند.

یکی ازمهمترین چالش های  پیشرو در سال های اخیر، تأمین انرژی و یافتن منابع جدید انرژی است. سلول های خورشیدی یکی از این منابع انرژی است که به روش فتوولتاییک نور خورشید را به انرژی الکتریکی تبدیل می کند. سلول های خورشیدی پلیمری به دلیل سادگی ساخت، انعطاف پذیر بودن و قابلیت ساخت در ابعاد بزرگ، ازمهمترین موضوعات تحقیقاتی در فناوری های نوین سلول های خورشیدی است که توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. در این پژوهش به بررسی سیر پیشرفت های انجام شده در جهت کاهش محدودیت های کاربردی وهمچنین چالش های پیشرو در ساخت سلول های خورشیدی پلیمری پرداخته می شود.

کلمات کلیدی: سلول خورشیدی، پلیمر، گاف انرژی، اتصال ناهمگون توده ای